Αρχική>Υγεία>Γενικά> Σακχαρώδης διαβήτης, μία σύγχρονη επιδημία.

Σακχαρώδης διαβήτης, μία σύγχρονη επιδημία.

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙLike

543

Print article Send to a friend Facebook Twitter
 
Νίκος Τριαρίδης
Ιατρός, Ειδικός Παθολόγος
 
 
Από τα συμπτώματα και τον εργαστηριακό έλεγχο στη διάγνωση - Θεραπεία, πρόληψη
 
Σύμφωνα με τη διεθνή ομοσπονδία για το Διαβήτη, ο αριθμός των διαβητικών στην υφήλιο είναι σήμερα 240.000.000.Στα επόμενα 20 χρόνια, εάν δεν υπάρξει συστηματική παρέμβαση, αναμένεται ότι ο αριθμός των ατόμων με διαβήτη θα αυξηθεί στα 380.000.000.
Η πανδημία αυτή συνδέεται με συνεργικούς παράγοντες που αφορούν στην παράταση του προσδόκιμου επιβίωσης, στην παχυσαρκία, την ακατάλληλη διατροφή,και στην καθιστική ζωή. Ο επιπολασμός διαγνωσμένων σακχαροδιαβητικών στην Ελλάδα ανέρχεται σε 8% του πληθυσμού ή σε 900.000 κατοίκους, σύμφωνα με τα αρχεία της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας. Πλήθος περιπτώσεων Σ.Δ.(Σακχαρώδης Διαβήτης) παραμένει αδιάγνωστο.
 
Ο Σ.Δ. διακρίνεται σε δύο κατηγορίες: τύπου 1 και τύπου 2.
Ο Σ.Δ. τύπου 1 εμφανίζεται σε νεαρά ηλικία και έχει αιφνίδια έναρξη συμπτωμάτων. Ο ασθενής εξαρτάται απόλυτα από την ινσουλίνη για την επιβίωσή του.
Ο Σ.Δ. τύπου 2 εμφανίζεται σε μεγαλύτερες ηλικίες και συνδυάζεται συχνά με παχυσαρκία. Ο ασθενής δεν εξαρτάται από τη χορήγηση ινσουλίνης για την επιβίωσή του. Η πλειονότητα των διαβητικών πάσχει από αυτόν τον τύπο Σ.Δ.
Για την εκδήλωση του Σ.Δ. τύπου 1 ή τύπου 2 παίζουν ρόλο τόσο οι γενετικοί παράγοντες (προδιάθεση), όσο επίσης και οι παράγοντες του περιβάλλοντος. Από τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, ιδίως για τους ασθενείς με Σ.Δ. τύπου 2 παίζουν ρόλο η παχυσαρκία, η κακή διατροφή και η καθιστική ζωή. Αναφορικά με τη διατροφή ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού σε παγκόσμια κλίμακα καταναλώνει τροφή πλούσια σε λίπη και με χαμηλή συγκέντρωση σε φυτικές ίνες.
Επιπλέον, όλο και περισσότερα άτομα στρέφονται περισσότερο στην κατανάλωση προετοιμασμένων τροφών (ταχυφαγεία-φαστ φουντ).
 
 Συμπτώματα, διάγνωση
Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι ένα κλινικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από υπεργλυκαιμία και οφείλεται σε απόλυτη ή σχετική ανεπάρκεια ινσουλίνης στον οργανισμό.Μπορεί να εκδηλωθεί με αρκετούς τρόπους: Απώλεια σωματικού βάρους, ξηρότητα στόματος, μυική αδυναμία, πολυουρία, πολυδιψία, ή να μη δίνει καθόλου συμπτώματα, έως ότου διαπιστωθεί σε τυχαίο εργαστηριακό έλεγχο.
Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, τιμές σακχάρου νηστείας ≥126 mgr/dl είναι διαγνωστικές σακχαρώδους διαβήτη. Εάν η τιμή αυτή επαληθευθεί και με δεύτερη εξέταση, τότε μιλάμε πλέον για διάγνωση Σ.Δ. Εάν το σάκχαρο νηστείας είναι 100–125 mgr/dl, τότε θα πρέπει να γίνει δοκιμασία ανοχής γλυκόζης, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν ο ασθενής αυτός έχει Σ.Δ. Κατά τη δοκιμασία αυτή, σε νηστικό ασθενή (8ωρη νηστία) χορηγούμε 75 γραμ. γλυκόζης διαλυμένα σε νερό. Εάν μετά από 2 ώρες το σάκχαρο είναι ≥200mgr/dl, τότε μιλάμε για σακχαρώδη διαβήτη. Εάν το σάκχαρο 2 ώρες μετά τη λήψη της γλυκόζης είναι 140-199, τότε μιλάμε για προ-διαβήτη, μια κατάσταση κατά την οποία έχουμε υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης Σ.Δ.
  
  Θεραπεία
Η θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη συνίσταται πρωτίστως στην ανάλογη δίαιτα, η οποία θα αποσκοπεί αφενός στη βελτίωση του σακχάρου, αφετέρου στην απώλεια του περιττού βάρους, εφόσον ο ασθενής είναι παχύσαρκος, με σκοπό εμμέσως την ομαλοποίηση του σακχάρου αίματος. Με τον όρο «κανονικό σωματικό βάρος» εννοούμε τα εκατοστά πάνω από το μέτρο εκφραζόμενα σε κιλά, δηλαδή αν κάποιος έχει ύψος πχ 1.80, το κανονικό σωματικό βάρος είναι 80 κιλά. Εάν αναφερόμαστε στο ιδεώδες σωματικό βάρος πρέπει στο παράδειγμα που προηγήθηκε από τα 80 kg να αφαιρεθεί ένα 10% για τους άνδρες και ένα 15% για τις γυναίκες αντίστοιχα.
Πρέπει να απoφεύγεται η ζάχαρη και να περιορίζονται οι τροφές που περιέχουν άμυλo: ψωμί, ρύζι, μακαρόνια, πατάτες. Από το ψωμί προτιμότερο είναι το μαύρο από το λευκό. Επίσης, ενδείκνυνται τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, όπως όσπρια φρούτα και λαχανικά. Από τα φρούτα πρέπει να αποφεύγονται τα γλυκά, όπως το σταφύλι και τα σύκα.
Γλυκαντικές ουσίες στα ροφήματα ως υποκατάστατα ζάχαρης όπως η  ασπαρτάμη, μπορούν να λαμβάνονται. Η πρόσληψη τροφών πλούσιων σε λίπος (κρέας με πολύ λίπος, γαλακτοκομικά με υψηλά λιπαρά) θα πρέπει να είναι μειωμένη. Συνιστάται η λήψη ελαιόλαδου έναντι διαφόρων σπορελαίων και έναντι της διαιτητικής μαργαρίνης. Η κατανάλωση αλκοόλ θα πρέπει να είναι λελογισμένη.
Συμπερασματικά θα πρέπει να συγκρατήσουμε ότι το διαιτολόγιο του διαβητικού δεν διαφέρει και πάρα πολύ από το διαιτολόγιο ενός φυσιολογικού ανθρώπου ο οποίος τρέφεται υγιεινά.
Η σωματική άσκηση, είτε αυτή μεταφράζεται σε βάδισμα, τένις ή σε άλλο άθλημα, είτε σε απλή γυμναστική, πρέπει να γίνεται καθημερινά. Είναι σημαντικό να αφιερώνονται έστω και 15 λεπτά καθημερινά.
Στα μεσοδιαστήματα μεταξύ των επισκέψεων στον ιατρό, εκτός από τον έλεγχο στο μικροβιολογικό εργαστήριο, η παρακολούθηση και καταγραφή των επιπέδων σακχάρου, μπορεί να γίνεται και κατ’οίκον από τον ίδιο τον ασθενή με ειδική συσκευή μέτρησης σακχάρου με τακτικές μετρήσεις πριν το φαγητό, άλλοτε άλλη ώρα του 24ώρου (πρωί, μεσημέρι ή βράδυ), σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού.
Η εξέταση αίματος που ονομάζεται γλυκοζιλιωμένη αιμοσφαιρίνη (ΗbA1c) μας δίνει πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα ρύθμισης του σακχάρου κατά τους τελευταίους 2-3 μήνες.
Στόχος της θεραπείας σε διαβητικό ασθενή είναι η διατήρηση των τιμών σακχάρου προγευματικά μεταξύ 80 και 120 mgr/dl και η βραδυνή τιμή σακχάρου (πρό της κατάκλισης) να διατηρείται μεταξύ 110 και 140 mgr/dl.
Εφόσον η διαιτητική αγωγή δεν αποδώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα, θα πρέπει να προστεθεί σε αυτή αγωγή με αντιδιαβητικά δισκία. Υπάρχουν διάφορα αντιδιαβητικά φάρμακα τα οποία δρουν με διαφορετικούς τρόπους π.χ. αυξάνοντας την έκκριση ινσουλίνης από τον οργανισμό, αυξάνοντας την ευαισθησία των διαφόρων ιστών του οργανισμού στη δράση της ινσουλίνης ή επιβραδύνοντας την απορρόφηση σακχάρων από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Η φαρμακευτική αγωγή είναι εξατομικευμένη. Εάν δεν επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα με ένα αντιδιαβητικό δισκίο, χρησιμοποιείται συνδυασμός αντιδιαβητικών δισκίων.
 
Η ινσουλίνη χορηγείται στις ακόλουθες περιπτώσεις ασθενών με Σ.Δ.:
 1) Παιδιά και έφηβοι και γενικότερα ασθενείς με Σ.Δ. τύπου 1.
 2) Έγκυες με Σ.Δ.
 3) Ασθενείς σε κωματώδη κατάσταση αποδιδόμενη μη κετωσικό υπερωσμωτικό   
      κώμα, το οποίο αποτελεί οξεία επιπλοκή Σ.Δ. τύπου 1.
 4) Σ.Δ. με σοβαρές διαταραχές ηπατικής ή νεφρικής λειτουργίας.
 5) Σ.Δ. μετά παγκρεατεκτομή.
 6) ?τομα με Σ.Δ.που υποβάλλονται σε μείζονα χειρουργική επέμβαση.
 7) ?τομα με Σ.Δ. και λοίμωξη.
 Σχετική ένδειξη ινσουλινοθεραπείας αποτελεί ο Σ.Δ. τύπου 2 στον οποίο η δίαιτα και η ενδεδειγμένη αγωγή με συνδυασμό αντιδιαβητικών δισκίων δεν έχει επιτύχει ρύθμιση.
 
 Πρόληψη
Η πρόληψη του σακχαρώδη διαβήτη μπορεί να έχει εφαρμογή στο Σ.Δ. που εμφανίζεται στην ενήλικο ζωή, δηλαδή στο Σ.Δ. τύπου 2 και όχι τόσο στο ΣΔ τύπου 1 που εμφανίζεται ήδη από τη νεαρή παιδική ή εφηβική ηλικία. Συνίσταται στην αποφυγή προδιαθεσικών παραγόντων που όπως αναφέρθηκε είναι η παχυσαρκία, η καθιστική ζωή και η έλλειψη άσκησης και η διατροφή πλούσια σε λίπη και φτωχή σε φυτικές ίνες.
                   
 
   Συντομογραφίες: Σ.Δ.: Σακχαρώδης διαβήτης.
 
 
 Περισσότερα σχετικά άρθρα :   Παχυσαρκία η Παγκόσμια μάστιγα με τις σοβαρότερες συνέπειες για την υγεία μας
   

 

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙLike

543

Print article Send to a friend Facebook Twitter

Δεν συλλέγουμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα εκτός εάν εσείς επιθυμείτε να μας στείλετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση (email)
για εγγραφή στο ενημερωτικό μας δελτίο (newsletter)