Αρχική>Παιδί-Έφηβος> Δικαιώματα Παιδιών: Μία απλή υπόθεση ;

Δικαιώματα Παιδιών: Μία απλή υπόθεση ;

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙLike

522

Print article Send to a friend Facebook Twitter

  

Δρ Ελένη Παπούλη
Κοινωνική Λειτουργός 
Λέκτορας Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής
 
 
 
Διαφορετικές κουλτούρες-Διαφορετική αντιμετώπιση
Αλήθεια, πόσες φορές έχουμε σκεφτεί άραγε στο άκουσμα της φράσης «Τα παιδιά έχουν δικαιώματα» για το τι ακριβώς περιέχει αυτή η έννοια.
Τι σημαίνει ότι τα «παιδιά είναι υποκείμενα δικαιωμάτων»;
Μερικοί από μας, ίσως μάλιστα αναρωτηθούν αν όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως χώρας, και στα πλαίσια νομικά κατοχυρωμένων δικαιώματων μπορούν για παράδειγμα, να καταγγείλουν τους γονείς τους για κακοποίηση ή παραμέληση και να ζητήσουν την προστασία του κράτους;
Αν μπορούν επίσης να διαχειριστούν χρήματα που τους ανήκουν; Ή ακόμη να αποφασίσουν ότι θα διακόψουν το σχολείο παρά την θέληση των γονιών τους; Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα δεν θα έπρεπε να είναι ενιαία και μονολεκτική.
Εξαρτάται άμεσα από την εκάστοτε χώρα στην οποία αναφερόμαστε και κατ’επέκταση ανατανακλά την πολυπλοκότητα της έννοιας Δικαιώματα και πως αυτά ορίζονται στα πλαίσια, πρωτίστως, εθνικών νομοθεσιών. Για παράδειγμα, πόσοι άραγε από μας γνωρίζουν ότι ένα παιδί στη γειτονική μας Αλβανία ενηλικιώνεται στα 16 και έχει δικαίωμα ψήφου; Ή ότι ένα αμερικανόπουλο μπορεί να έχει άδεια οδήγησης αυτοκινήτου στην ίδια ηλικία, σε αντίθεση με την Ελλάδα και άλλες χώρες του κόσμου όπου απατείται η συμπλήρωση των 18 χρόνων.
Όπως επίσης, ότι ένα ελληνόπουλο που έχει κλείσει τα 16 μπορεί να εκφράσει την γνώμη του ενώπιον του δικαστηρίου και να εισακουστεί σε περιπτώσεις που αφορούν την υιοθεσία του.
 
Σ’αυτή την μικρή απαρίθμηση της διαφορετικής έκφρασης ορισμένων δικαιωμάτων, ανά τον κόσμο, θα μπορούσαν να προστεθούν πολλά ακόμη παραδείγματα. Είναι σημαντικό επομένως, να πούμε ότι τα παραδείγματα που αναφέρουμε είναι ενδεικτικά του τρόπου με τον οποίο διαφορετικές κουλτούρες και ήθη αντιμετωπίζουν την παιδική ηλικία και τα όρια μέσα στα οποία επιτρέπονται ή απαγορεύονται συγκεκριμένες πράξεις ή ενέργειες. Ωστόσο, παρά τις ποικίλες εκφράσεις της παιδικής ηλικίας παγκοσμίως και τις εμφανείς διαφορές μεταξύ των πολιτισμών υπάρχει μία κοινή συνισταμένη, την οποία δεν πρέπει να αγνοούμε ή να παραβλέπουμε: Ο σεβασμός στην παιδική ηλικία και τις ανάγκες της.
Έτσι, πάνω σ’αυτό τον άξονα, η έννοια των δικαιωμάτων των παιδιών αποκτά ένα ιδιαίτερο νόημα.
 
 
Δικαιώματα και Παιδική Ηλικία στο Χρόνο
Η έννοια της παιδικής ηλικίας δεν ήταν πάντα κοινωνικά προσδιορισμένη. Σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους, οι κοινωνίες αντιλαμβάνονταν με διαφορετικό τρόπο τις έννοιες παιδί και παιδική ηλικία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι πριν από το 17ο αιώνα δεν υπήρχε διάκριση της παιδικής ηλικίας από την ενήλικη με αποτέλεσμα τα παιδιά να θεωρούνται και να αντιμετωπίζονται ως μικροί ενήλικες. Ανατρέχοντας, μάλιστα, σε έργα ζωγράφων εκείνης της περιόδου, αλλά και αργότερα, μπορούμε να παρατηρήσουμε την ομοιότητα με την οποία αναπαρίστανται ενήλικες και παιδιά
 
Μόλις τον 19ο αιώνα τα παιδιά αρχίζουν να αποτελούν αντικείμενο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος από τις δυτικές κοινωνίες. Σιγά-σιγά οι νομοθεσίες των δυτικών κρατών αρχίζουν να περιλαμβάνουν διατάγματα που αφορούν την ανάγκη για προστασία, φροντίδα και εκπαίδευση των παιδιών, και συνεπώς να αναγνωρίζουν ότι τα παιδιά έχουν και αυτά δικαιώματα. Έτσι, τα παιδιά παύουν, σταδιακά, να συνεισφέρουν με την εργασία τους στο οικογενειακό εισόδημα, η διάρκεια της παιδικής ηλικίας άρχισε να επεκτείνεται και τα παιδιά να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές οντότητες
 
Ωστόσο, παρά τις θετικές εξελίξεις και τις προόδους που σημείωσε η ανθρωπότητα σε πολλούς τομείς, δυστυχώς ακόμη και σήμερα διαπιστώνει κανείς με λύπη αλλά και αγανάκτηση ότι τα παιδιά συνεχίζουν να αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης σε πολλές χώρες του πλανήτη. Ανήλικοι εργαζόμενοι, συχνά κάτω των 10 ετών, παιδιά που υποσιτίζονται, παιδιά στρατιώτες σε εμπόλεμες περιοχές του πλανήτη, παιδιά πόρνες, παιδιά του δρόμου. Ο κατάλογος είναι μακρύς. Τα στοιχεία που παραθέτει η UNISEF  για την κατάσταση των παιδιών στον κόσμο μιλάνε από μόνα τους:
 
·         Σχεδόν 11.000.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από προλαμβανόμενες ασθένειες
·         Πάνω από 100.000.000 παιδιά δεν θα πάνε ποτέ σχολείο και 1 παιδί στα δέκα έχει κάποια μορφής αναπηρία
·         170.000.000 παιδιά υποσιτίζονται
·         Περίπου 20.000.000 παιδιά είναι εκτοπισμένα από συρράξεις.
·         Πάνω από 11.000.000 παιδιά κάτω των 15 ετών έχουν χάσει τον ένα ή και τους δύο γονείς τους από AIDS.

 

     Διαβάστε ακόμη  :   Παιδιά χωρισμένων γονιών

 
 

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙLike

522

Print article Send to a friend Facebook Twitter

Δεν συλλέγουμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα εκτός εάν εσείς επιθυμείτε να μας στείλετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση (email)
για εγγραφή στο ενημερωτικό μας δελτίο (newsletter)